کد خبر: 713/ ١٥:٤٧ - چهارشنبه ١ دی ١٣٩٥/ تعداد بازدید: 713
نسخه چاپي
ارسال به دوست
 
اخبار
بر اساس مطالعات کارشناسان داخلی و خارجی
ذخیره سونگون، مناسب احداث کارخانه ذوب و پالایش نیست
افتتاح فاز دو طرح تغلیظ سونگون در سال 1393 با راه‌اندازی کارخانه سولفور مولیبدن نیز همراه شد، که ورود آن به چرخه تولید، در کنار فاز یک تغلیظ، ظرفیت تولید کنسانتره مس این مجتمع را به حدود 300هزار تن کنسانتره در سال افزایش داد.

گزارش از: غلامرضا سبحانی

چندین سال قبل، مدیریت‌های پیشین شرکت با تکیه بر تولیدات پیش‌بینی‌شده تصمیم گرفتند که مشابه کرمان، زنجیره تولید مس در این منطقه تکمیل شده و عملیات تولید آند، کاتد و درنهایت تولید محصولات پایین‌دستی در آن انجام شود. برای تبدیل کنسانتره به محصول قابل‌ فروش که کاتد محسوب می‌شود، نیاز است که کنسانتره به کاتد مس تبدیل شود که این فرآوری به کمک فرآیندهای ذوب و پالایش یا هیدرومتالورژی کنسانتره انجام می‌شود.
در آن زمان، به دنبال آن بودند که آند مس با تکنولوژی ذوب مس به روش فلش تولید شده و نهایتاً در فرآیند پالایش، به کاتد مس تبدیل شود. کاتد تولیدشده نیز می‌توانست به واحدهای پایین‌دست در منطقه فروخته شده یا به بازارهای صادراتی ارسال شود. در فرآیند این تصمیم‌گیری، متأسفانه به هزینه‌های قابل ‌توجه طرح، حاشیه سود بسیار ناچیز ذوب و پالایش مس، عدم توجیه اقتصادی طرح و اشتغال محدود چندصد نفری آن توجه کافی نشد؛ درحالی‌که با چنین سرمایه‌ای امکان ایجاد صنایعی سودآورتر با اشتغال بیش‌تر و تأکید بر مزیت‌های این منطقه، به‌راحتی ممکن است. نکته مهم دیگر در مورد طرح‌های یادشده این بود که ظرفیت‌های ذوب و پالایش را برای فرآوری کنسانتره لحاظ کردند که هزار تن بیش‌تر از ظرفیت قطعی قابل‌ دسترس بود؛ به این امید که علاوه بر فاز یک و دو تغلیظ سونگون، طرح‌های اکتشافی و فرآوری معادن موجود در آذربایجان به مرحله استخراج و تولید کنسانتره برسند و مازاد ظرفیت پیش‌بینی‌‌شده در فرآیند ذوب و پالایش را پوشش دهند. از آن زمان که دستور احداث کارخانه‌ها صادر شد تاکنون، بررسی‌های فنی و اقتصادی انجام‌شده توسط کارشناسان خارجی، داخلی و همین‌طور مدیران شرکت مس، نشان می‌دهد اندیس‌های مناسب و سودآوری برای شرکت‌های مس وجود ندارد؛ این در حالی است که در آن زمان تصور می‌شد این اندیس‌ها سودآور خواهند بود.
بررسی‌ها نشان می‌دهد که برآوردهای خوش‌بینانه یادشده، تنها براساس مطالعات مقدماتی اکتشافی و با تکیه بر ذخایر کم‌عیاری مورد استناد قرار گرفته است که هم‌اکنون باطله معادن بزرگی نظیر سرچشمه و سونگون در نظر گرفته می‌شوند. بااین‌حال، باید بررسی شود و مدیران قبلی مس ایران پاسخ‌گو باشند که آیا با قیمت‌های بالای مس در آن زمان، یعنی 8هزار تا 10هزار دلار در هر تن، بهره‌برداری از معادن مسی همچون مسجدداغی، هفت‌چشمه و مزرعه سودآور بوده یا نه؛ مدیران و تصمیم‌گیران قبلی، حتی به این نکته به میزان کافی توجه نکرده بودند که بخشی از ذخیره معدن سونگون به دلیل لایه آهکی 700 متری واقع‌شده بر روی آن، فعلاً و در شرایط موجود قابلیت معدنکاری ندارد. به بیانی دیگر، بررسی‌های انجام‌شده توسط کارشناسان معتبر خارجی نشان می‌دهد که برداشت این بخش از ذخیره به شکل اقتصادی، به حداقل 8 تا 10 سال نیاز خواهد داشت تا با عمیق‌تر شدن معدن، امکان برداشت از این بخش از ذخیره میسر شود.
در شرایط موجود، ذخیره قابل معدنکاری معدن سونگون تنها 394 میلیون تن سنگ با عیار متوسط 62/0 درصد است که حداکثر کفاف 28 سال خوراک فاز یک و دو کارخانه تغلیظ را می‌دهد.
نکته مهم در مورد طرح‌های مس منطقه آذربایجان و منطقه کرمان این است که قیمت‌های بالا و درآمدهای قابل‌ توجه شرکت، هزینه‌کرد حتی در طرح‌های کم‌بازده را منطقی جلوه می‌داد؛ درحالی‌که این‌گونه تصمیم‌گیری‌ها نباید به‌صورت مقطعی و در زمان قیمت بالای مس انجام می‌شد.
این در حالی است که گزارش‌های بین‌المللی در آن زمان نشان می‌دادند که قیمت مس با کاهش مواجه شده و به نصف خواهد رسید. در حال حاضر، پیش‌بینی‌هایی نیز در مورد قیمت مس انجام می‌شود که قیمت مس تا چند سال آینده رشد چشمگیری نخواهد داشت.
در هرحال، میزان پارامترهایی همچون عرضه و تقاضای مس و رشد اقتصادی کشورهای مختلف، نشان می‌دهد که بازار مس در دنیا در چند سال آینده با مازاد عرضه مواجه است که قیمت مس و سودآوری شرکت‌های معدنی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
همین مسأله به کاهش پروژه‌های توسعه‌ای و همین‌طور هزینه‌های تولید حتی در بزرگ‌ترین شرکت‌های معدنی منجر شده است. به‌طور مثال، کودلکو 8درصد ، آنگلو آمریکن 16درصد، ساوترن‌کاپر 12درصد و آنتوفا گاستا 8درصد از هزینه‌های عملیاتی خود را در سال 2015 نسبت به سال قبل از آن، کاهش دادند. درخصوص مخارج سرمایه‌ای و پروژه‌های توسعه‌ای نیز وضع به همین منوال است و به‌طور نمونه، طی سال 2015 آنتوفاگاستا کار در معدن میچلا را متوقف کرد، فریپورت مک‌مورن 27درصد از هزینه‌های سرمایه‌گذاری خود را کاهش داد و آنگوآمریکن این صرفه‌جویی را به 50درصد رساند.
توجه به موارد یادشده نشان می‌دهد که در تصمیم‌گیری‌های کلان مدیریتی هرگز نباید به‌صورت مقطعی تصمیم‌گیری کرد. برای چنین اقداماتی باید متوسط قیمت 10سال آینده را لحاظ کرد و در کنار آن از روند 10سال گذشته عبرت گرفت. مدیریت چنین مواردی همواره تحت تأثیر شرایط بازار و اقتصاد صنعت، دستخوش تغییر می‌شود و به همین دلیل، باید به مسائل این‌چنینی به‌صورت کلان نگاه کرد و نمی‌توان از روی قیمت‌های مقطعی، چنین تصمیمات مهمی را گرفت.

 

منبع: روزنامه ساقی آذربایجان، شماره 1428؛ 23 آذر 1395

 

انتهای پیام / *
 
برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج




چند رسانه ای
اطلاعیه ها آرشیو ...
مناقصه و مزایده آرشیو ...
پیوند ها
شعار سال 1396 دفتر مقام معظم رهبری ریاست جمهوری شهدا
انتشارات آرشیو ...

سايتهاي وابسته